Meynt iemand desen logs te lang of groot te wesen,
die mag, indien hij wil, alleen maar weinig lesen.
Een reden sonder meer. Een regel, wel gevat,
een spreucke, waerde vrienden, is hier een groote schat.
Soo ghy daerom dit werck misschien eens quaemt te koopen,
wil ook het minste woort niet haestig overloopen,
herkauwt eer dat ghy swelght, slock niet gelijck een vraet,
maer denk meer dan ghy leest en lees meer dan er staet. Jacob Cats (1577 -1660)
Van een neutrino minder dan miljardste deel
gebakerd in een pak van mensenwoorden,
wat geeft verslindt wat gaf, hoe zo een mond te veel,
als we ook zachte zang en melodie van liefde hoorden.
Een lichtpriem op de kim, we noemen het “begin” Het eerste woord, een nog onvoltooide zin,
een inzicht dat verdooft, verblindt,
dat je verwart, door jou aanvaard – met tegenzin
het is zo klein, zo teer, het woord dat verbindt.
Er staat wat er staat, begin van een refrein
rijmen is niet mijn ding en bezorgt mij hoofdpijn.
Waarom reageerde ik zo volmondig met “ja, ik doe mee”
leuk het tweede feuilleton, een mooi proefkonijn.
Gelukkig is het nog lang geen tijd voor het resume.
Dus mag het stokje over naar een andere dichter. Men spreekt van een nieuw jaar, maar ik voel me niets lichter
tussen stapels kranten, tassen, flessen en dozen.
Een beetje bang kijk ik naar de rommel van het verleden: wat ligt er
in het verschiet aan doorns en aan rozen…
Plots denk ik, weet je wat? Een wandeling naar de glasbak is een prima start.
Edoch, ik raak door al deze elegante flessenwerperij niet al te zeer verstard
en beschrijf na gedane zaken het menselijk leed op dit uur van de waarheid.
In Tolbert luidt men reeds de noodklok, met niet te verhullen smart
ziet de mensheid toe hoe het wassende water zich van de moegestreden kering bevrijdt.
Aan de rand van de woeste kolk weerklinkt de holle muziek van vluchtig vermaak.
het nieuwe jaar zoekt een eigen geluid, heeft last van de nasmaak
beukt tegen monden die klagen en treuren
mensen vieren waterig feest, spreken in grootspraak
moe van het nieuws en wat er staat te gebeuren
maar één man(vrouw) is moedig, trotseert de berichten van storm en zwaar
in golven of juist dat kwetsbaar kind van nu, met fijngevoelige snaar
en zullen zij een kleurrijk wereldtapijt naar harmonie kunnen weven
levens vormen in de zon, dat puntig licht met groots en weids gebaar
een roos en eigenheid laat groeien, bloeien om weer door te geven
liefde, daadkracht en bescheidenheid; voor nieuwetijds toveren nog onvoltooid
gaat het verrukkelijk geleidelijk gebeuren, als een heuvel die naar boven glooit.
Bij een enkeling begint het, en dan nog één, en dan nog één en dan nog één.
Wachten op de ander, een besluit, het wonder, dat is kostbare tijd vergooid.
Nieuwe jaren beginnen in jezelf, bij elke ademtocht, en dat bij iedereen.
Weg met oud en weg met fout, het schijnsel kan nu eindelijk komen.
Dat verbetering vooral ook bij jezelf begint, in aanmerking genomen.
Het mens heeft van nature lief, het paart en het bevalt
De kleur bepaalt het mens zijn niet, het zijn de chromosomen
Het is zijn nageslacht, waarvoor de oudere nu weer zijn vuisten balt
't geeft kracht, onsterf'lijkheid, dat nu nog kirt, maar straks zijn eigen woorden vindt
ontsnapt aan taal, surfend op het kleinste deeltje, sneller dan het licht geprint
in met pijn doorvlochten rijm, dansend door het schervend glas vol van goede zeden
werd hij nieuw geboren, met de onschuld van een schoongewassen kind
dat verdronk in druppels nieuws, gevallen op de plaat van hier en heden
alwaar de oude ouroboros zich laat bijten, in de staart van zijn verleden.
Een vangmachine/zuiger, deze machine transporteert de 'dieren' naar de
daarvoor bestemde kratten.
Jezus en toen was het kerst.
Dit is één van de vele stallen, die inmiddels alweer helemaal leeg en
schoon zijn gemaakt.
Waarschuwing.
Deze filmpjes bestaan helemaal uit schokkende beelden.Klik deze filmpjes niet aan, als je niet tegen dierenleed kunt. Maar sluit je ogen er niet voor. Want helaas, dan is het er nog steeds.
Het gaat hier in deze gevallen respectievelijk om varkensvlees, kreeft, ganzen en eendenlever (foie gras) en kippen en kalkoenen.
. De Sionsberg in Dokkum. Mijn kinderen zijn er allemaal geboren, ik heb er twee zware operaties ondergaan, ik ken het ziekenhuis van binnen als mijn broekzak. Het is er zo gemoedelijk.
Zaterdagmiddag j.l. stond Dokkum op de kop. Want de directie van de Sionsberg wil een groot aantal afdelingen sluiten, waaronder de eerste hulp. Het is een idee van "de Friesland", zorgverzekeraar, en het begin van het eind voor ons ziekenhuis. En kom niet aan ons ziekenhuis. Om de stugge 'NoordOost Friezen' massaal op de been te krijgen, heb je een elfstedentocht nodig.... of een dreiging van sluiting van de Sionsberg. De Sionsberg is van hen. In 1947 is het ziekenhuis gebouwd met het geld van grote acties van de regionale bevolking. Het ziekenhuis staat dicht bij de mensen. Er is enige jaren geleden (2004) nog geld opgehaald met acties onder verschillende bedrijven en bewoners in de regio voor een nieuw duur medisch apparaat. En dat heeft de aanschaf van die nieuwe MRSI Scan toen mogelijk gemaakt.
De regionale middenstanders komen er regelmatig fruit of i.d. voor de patienten brengen. Zo brengen ze voor de kerst ook vaak aardigheidjes voor alle patienten.
En nu wil men ons ziekenhuis gedeeltelijk sluiten en er een soort ambulance-standplaats van maken.
En daarom kwam de bevolking, die verder nergens zo snel warm voor loopt, zo massaal op de been. Ruim vierduizend mensen liepen mee en er werden zo'n 22.000 petities getekend. Ze kunnen niet meer om ons heen. De Sionsberg moet blijven. En mochten ze geen gehoor geven aan onze 'wens', dan roep ik ook iedereen op, om van de Friese zorgverzekeraar over te stappen naar een zorgverzekeraar, die ons wel die goeie zorg hier wil verzekeren.
4000 mensen.. in Dokkum...
en de hele nieuwsvoorziening in de rest van Nederland gaat er totaal aan voorbij. Niet te filmen.
Helaas is deze grote demonstratie niet doorgedrongen tot de media in de rest van Nederland, zoals de meeste grote gebeurtenissen niet over de friese grenzen heen, doordringen tot in de rest van Nederland. Alsof ze daar zelf Friesland al hebben afgescheiden van Nederland. Maar we komen ook naar Den Haag hoor, als het moet. Hou je maar vast, Schippers. Want de Sionsberg is van ons.
Dokkum, zaterdag 10 december.
(goeie foto's vinden is me nog niet gelukt, er volgen,hoop ik, nog betere foto's)
Omdat het nu ook weer even moeilijk was, om de hele familie bij elkaar te krijgen voor het trekken van de lootjes voor sinterklaas, kwam de mama van Ate op het idee, om het dit jaar eens online te doen.
En wat is dat leuk en handig. Trok er altijd wel iemand zichzelf, zodat je alle lootjes tig keer weer moest inleveren en opnieuw moest trekken, dat kan met dit systeem niet gebeuren. Bovendien kun je ten alle tijde je verlanglijstje aanpassen, alle andere verlanglijstjes lezen en over andere en jouw lijstje o.i.a. (of iets anders) anoniem over en weer vragen stellen .En de hele groep anoniem een berichtje sturen. het is echt een prachtig systeem en werkt perfect.
Mijn liefde, mijn lust, mijn leven..
Een verloren strijd..
Dapper tot op het einde..
Een keuze uit liefde..
Als twee vragende ogen je zeggen,
help me, ik voel me niet fijn.
Zou je dan, omdat je voelt dit is het einde,
Egoïstisch zijn?
Als je al wist,
dit komt niet meer goed.
Hij krijgt steeds meer pijn,
Kun je dan egoïstisch zijn?
Als de keuze komt,
en je hebt een hart vol pijn.
Wil je dan omdat je hem gaat missen,
Egoïstisch zijn?
Als de beslissing is gevallen
Met je hart vol pijn,
Dan probeer je jezelf te overtuigen,
Ik mag niet egoïstisch zijn.
Al die tijd met zijn tweetjes,
is zo ontzettend mooi geweest.
En in al die tijd,
is hij zelf niet een keer
Egoïstisch geweest....
Auteur: Mara Bron: fries paarden forum
Dit gedichtje kreeg ik gisternacht van mijn dochter.
Ik heb een lang en fijn gesprek met haar gehad.
En ik voel me schuldig.Ik ben egoistisch.Het is niet eigenbelang, als ik hem in laat slapen, omdat hij veel zorg vraagt. Ik doe het met liefde.
Goofy is niet ziek, zoals mijn vorige dieren, die ik in heb moeten laten slapen. Goofy is gewoon uitgeleefd en moe, doodmoe.
Ik trek me eraan op, dat hij nog lekker eet. Maar dat zijn maar een paar momentjes van een lange dag.
Ik zie, dat hij nog mee wil wandelen en ook nog wat snuffelt. Maar op de 'automatische piloot'. Hoe zwaar valt hem dat? En hoe moeilijk is het, als je zelf de weg steeds kwijt ben? En verdwaalt in je eigen huis?
Ik hoop, dat dit mooie gedichtje van een vrouw, die haar paard heeft moeten laten inslapen, mij wat steun zal geven in de moeilijke beslissing, die ik binnenkort ook moet nemen.
"Slijk glinstert, wanneer de zon erop schijnt."
[Johann Wolfgang von Goethe, duits schrijver en dichter,1749-1832]
Doch dat even terzijde.
(maar hij is wel goed hé, dat citaat van von Goethe) Het was woensdag jl mooi weer. De
zon scheen er dapper op los. Tot de lucht plotseling in de namiddag
flink betrok. Het begon hard te waaien en te regenen. Maar de zon gaf
zich niet direct gewonnen en bleef hardnekkig volhouden. Ah, nu moet
er een regenboog zijn, dacht ik en ging naar buiten. En daar stond in
het oosten de mooiste en grootste regenboog die ik ooit had gezien. De lucht was donker, maar onder de regenboog was het helder en licht.
Ik kreeg hem niet helemaal in beeld, dus voor de gehele regenboog heb ik twee foto's aan elkaar moeten plakken. En dan nog kreeg ik hem er niet in de volle glorie op, hij was breder en indrukwekkend groter, dan ik hem in beeld kon krijgen.
Na een half uur was hij nagenoeg weer verdwenen.
.
..
"Achter alle leed glinstert iets,
dat u van schoonheid zuchten doet."
[ Felix Timmermans,Vlaams schrijver.1886-1947]
Machteloos sta je ertegenover. Als je poes voor de ogen van jou en je kinderen wordt verscheurd door zes honden, terwijl de baas van die honden er ook bij staat. Ze heeft geen macht over haar honden, die zich alle zes, ondanks, dat ze waren aangelijnd, op de weerloze poes stortten. En de politie doet niets. Deze mevrouw is met haar honden, die ze op straat totaal niet de baas kan, een gevaar in de buurt voor huisdieren en kinderen.
Lees het hele verhaal op de weblog van Fuzzmom, klik hier. En het zou fijn zijn, dat je dan ook even de petitie tekent.
"Zelfs een hond kan een gevaarlijk wapen
zijn in verkeerde handen"
Niet te filmen.
Verzamelen op de parkeerplaats voor de Sionsberg.
.
..
Fight Spam! Click Here!
Home
