Meynt iemand desen logs te lang of groot te wesen,
die mag, indien hij wil, alleen maar weinig lesen.
Een reden sonder meer. Een regel, wel gevat,
een spreucke, waerde vrienden, is hier een groote schat.
Soo ghy daerom dit werck misschien eens quaemt te koopen,
wil ook het minste woort niet haestig overloopen,
herkauwt eer dat ghy swelght, slock niet gelijck een vraet,
maer denk meer dan ghy leest en lees meer dan er staet. Jacob Cats (1577 -1660)
Ik ben uitgerookt, na zo'n vijfendertig jaar, soms stevig, gerookt te hebben. Ik stoot geen vieze wolken meer uit, waar het behang en de gordijnen bruin van worden. Ik rook niet meer, van de ene op de andere dag. Ik stoom nu. Met een elektrische sigaret. En ik mag nu overal weer roken, eeh...stomen, ik rook niet meer, ik stoom.
Mijn elektrische sigaret lijkt niet eens op een sigaret. En ik ben er inmiddels ook al overheen, dat hij op een echte sigaret moet lijken. De meeste stomers willen eerst beslist een e.sigaret, die op een echte lijkt, maar zetten zich daar ook al snel overheen, als ze hem eenmaal binnen hebben. Hij zuigt lekker en bevredigt je meteen, in je behoefte aan nicotine. Nicotine, ook niet goed, maar het voordeel is wel, dat je al die andere giftige stoffen, die ook nog aan gewone tabak worden toegevoegd, klik niet meer binnen krijgt.
Toen er een hetze ontstond tegen het roken en nergens meer binnen gerookt mocht worden, was dat even balen. Maar met alle begrip hoor, want het is me toch een troep, wat er dan in de lucht blijft hangen.
En alles went, en zo snel, dat het me al tegen mijn gevoel indruist, als ik iemand ergens nog binnen zie roken. En ik vind het helemaal gewoon onvoorstelbaar, als ik in oude programma's uit de jaren zeventig zie, dat mensen op tv in een praatprogramma en zelfs voor de klas, gewoon zaten te roken
Daar ik zelf toch nergens meer binnen mocht roken, nam ik mijzelf voor, om ook niet meer in mijn eigen huiskamer te roken. Dat had ik al eens eerder gedaan... of al eens eerder niet gedaan eigenlijk , toen de kinderen nog klein waren. En dan rook je ook meteen een stuk minder, dat scheelde toen al gouw een half pakje per dag. Toen één van de kinderen, en vrienden van de kinderen, zelf begonnen te roken, deed ik weer gezellig mee in de kamer. Voor de computer ging er dan ook zomaar een pakje, van nu tegen de zes euro, doorheen.
Voor sinterklaas kreeg ik in een opwelling het idee, om een elektrische sigaret op het verlanglijstje te zetten. De taaie zwarte teer, die op mijn asbak zat en er bijna niet meer af was te pulken, deed me weer beseffen, wat voor troep je eigenlijk in je longen krijgt. Het roken ging me al wat tegenstaan. En een verlanglijstje is voor Sinterklaas verplicht, er moest wat op. Ik kreeg van sinterklaas geen elektrische sigaret. Maar toen ik kortgeleden jarig was en weer eens zei, dat ik alles al had wat mijn hartje begeerde en dus echt niks hoefde, hadden de kinderen zich het verlanglijstje van mij voor sinterklaas weer voor de geest gehaald. En zo kreeg ik dus toch hele mooie, gewenste cadeautjes, waaronder twee elektrische sigaretten
Het was even wennen. Eerst heb ik heel wat afgegoogled op sites en forums. Ik las, dat stomers, soms echte kettingrokers, vanaf de eerste teug, hun sigaretten hebben laten staan, dat het veeeel goedkoper was, dat iedereen heel enthousiast was en dat je reukvermogen al snel veel beter wordt en dat je meer energie krijgt. En dat laatste heeft me er ook van weerhouden, om aan de drang naar het roken in de hal van een sigaretje na mijn eerste teugjes aan de elektrische sigaret, toe te geven en toch weer naar een sigaret te grijpen. Omdat ik wel eens wilde zien, of ik werkelijk meer energie zou krijgen en beter zou gaan ruiken. En dan moet je tussendoor niet stiekem een sigaretje gaan roken, natuurlijk. Toen ik na een poosje stomen aan mijn eerste elektrische sigaret ineens erg de behoefte kreeg, om in de hal even een peuk te roken, besefte ik ook, dat het vooral de gewoonte was, die ik toen miste. Dus toog ik met mijn elektrische sigaret naar de hal en hield zo met mijn e.sigaret even aan mijn gewoontes vast. Maar de volgende dag al, stoomde ik weer gewoon lekker als vanouds in de kamer, voor de computer. En toen voelde ik ook al geen enkele behoefte meer aan een echte sigaret. Sterker nog, die staat me zelfs wat tegen als ik er aan denk. En ik vind het alweer heel normaal, dat ik hier in de kamer, gewoon voor de laptop zit te roken, eeh... stomen, ik rook niet meer,ik stoom.
Voor veel vrouwen is de zwangerschap de mooiste periode uit hun leven.
Voor een grote groep anderen is het een emotionele rollercoaster.
In ieder geval is één ding zeker: een kind krijgen heeft grote gevolgen.
Marktplaats Junior denkt mee en biedt ideeën en oplossingen voor
alles waar u of uw partner tijdens én na de zwangerschap mee te
maken krijgt. Niet wollig, maar leuk!
Maak kennis met de Marktplaats Junior nieuwsbrief en ontvang:
Handige checklijsten
Praktische informatie speciaal voor u en uw kind
Ervaringen van anderen
Extra voordeel en de scherpste aanbiedingen
Originele ideeën voor (kraam)cadeaus
De laatste trends
En een gratis rompertje! schrijf u hier in
Oké, het zou kunnen tegenwoordig, maar hoe vertel je je kinderen van rond de dertig, dat ze een broertje of zusje krijgen?
Nu heb ik gisteren mijn aquarium te
koop gezet op Marktplaats. Zou ik daarom vandaag dit mailtje hebben
gekregen met een uitnodiging voor het bijwonen van de conferentie over
water management in Londen?
Urban Environmen?tal Pollution & Water Management Committee
Aan 'Babbelegoegje'
Dear Colleagues,
You are invited to join the Urban Environmental Pollution & Water Management Conference (UEPWMC2012), Third Annual Urban Environmental Pollution & Water Management Conference. More than half of the world's population lives in cities, a trend that is rapidly accelerating in Asia. In the Europe, large urban areas are spreading and merging to form large megapolitan areas, especially along interstate highways. As many city dwellers are disconnected from the real or natural world, it has been suggested that a new human species - homo urbanus - is emerging.
others: urban heat islands; elevated ozone levels; elevated particulate levels, primarily Pm 2.5; increased storm water leading to sewer overflows; noise pollution;Cities require and absorb huge quantities of energy and materials, metabolizing them and producing large quantities of waste products, resulting in an unsustainable environment. Cities are sources of pollutants for water, air and soil. Air pollutants produced in cities are transported downwind to more rural areas. Light pollution and noise pollution are also factors. Human health is affected by the following, among light pollution; soil pollution; water pollution; lack of identification with and contact with the natural world; invasive species; lack of species diversity; lack of opportunities to interact with each other; lack of trees and green space.
This conference will focus on the latest information about urban pollution problems/Water Management and what measures can be taken to overcome obstacles to sustainability and life quality. The role of urban vegetation in storm water retention, pollution and temperature reduction, green roofs, re-surfacing buildings, reducing albedo, reducing asthma and other advances will be presented.
Eight very general topics will serve as the framework for discussions involving urban environmental pollutants & Water Management, their effects and mitigation:
•Nature of urban environments •Air pollutants, heat islands, climate change
•Soil and water pollution, storm water retention
•Ecology, biodiversity, invasive species
•Panel discussion, conclusions, recommendations, planning for future activities
•Wastewater Treatment and Reuse
Storm water recovery and disposal, innovative and cost-effective technologies in water treatment, recycling and reuse of waste water.
•Conservation and Groundwater Management
Climate change effect on water resources, urban flooding and landscape management, lake management, groundwater mining and quality, groundwater conservation and recharge, wetlands and watershed management, rainwater harvesting, catchment to consumer modeling and legislations for groundwater use.
•Water Utilities, Public Health and Governance
Water borne diseases, bio-remediation, information technology and automation, water safety plans, water saving technologies, e-governance and public private partnership (PPP) in effective water management.
Conference papers are reviewed by members of the Committee and other colleagues and selected papers will be rapidly processed for publication in book form. In addition, all papers in the conference book will be permanently archived in the Transactions of the Urban Environmental Pollution & Water Management Conference site, where they will be available to the international scientific community. Papers presented at Urban Environmental Pollution & Water Management Conference will appear regularly in notable review, publication and databases.
Proposal Submission: Interested presenters should submit an abstract of less than 800 words of text summarizing the proposed presentation and a short bio (100 words, email: conference@uepwmc12.org or fax on:+447005938426 on or before 16th April,2012. Deadline for notification of acceptance is 16th April,2012. Conference Registration: All presenters are expected to register online on 30th April,2012. Registration is free of charge for delegates from developing countries. Also free flight ticket, travel insurance, visa fees and per diem to be provided for all paper presenters and participating delegates.
Important dates:
16th April,2012 Deadline for abstract submission
30th April,2012 Notification of acceptance/Full paper Submissions
21-25 May,2012 Conference Dates
We look forward to seeing you at the conference.
Dr. Patrick Baker,
Conference Committee
Urban Environmental Pollution & Water Management Conference
-25,Gresse Street, London, Greater London W1T 1QW, United Kingdom.
Het had die nacht tegen de vijftien graden gevroren. De boer had Goofy in een bak met stro gelegd, Goofy kon niet meer lopen en was vel over been. Zijn ogen waren al gebroken. Ik droeg hem naar ons oude bestelbusje, een soort PTT wagentje wat op zijn laatste groefjes liep, en bracht hem naar ons asiel.
Goofy was getatoueerd. Maar ik aarzelde, om het door te geven aan de politie en/of dierenbescherming. Want we hadden inmiddels al een slechte ervaring opgedaan met die regeltjes, waarin nooit naar het welzijn van het dier werd gekeken. Maar dit was te erg en dus besloot ik, het toch aan te geven. Ik zou voor hem vechten en over mijn lijk kreeg die barbaar hem terug. Nadat er een groot artikel in de leeuwarder krant was geplaatst. (zie bovenste krantenbericht)stond de telefoon bij mij de hele dag roodgloeiend.Het waren vooral jagers, die Goofy wel wilden hebben. Nu ken ik verschillende jagers, die de honden met zeer harde hand en lichamelijk geweld opvoeden en dat was het laatste dus, wat Goofy nu nog helemaal ten gronde kon richten. Goofy was bang, ook voor knallen, bleek later.Mijn hond Boris was net enige weken overleden en dus besloot ik, om Goofy zelf in huis te nemen. Toen Goofy bij ons thuis kwam, durfde hij eerst niet naar binnen. Later durfde hij weer niet naar binnen als er ook maar één stoel verschoven was. Hij was doodsbang voor vooral mannen, maar als er een vrijwilliger van het asiel binnenkwam en hij ving de geur op, was hij niet meer bang en begroette hij die collega van mij enthousiast . Om een lang verhaal kort te houden, Goofy leefde op en werd een geweldige hond. Op 2 november 2011 heb ik Goofy in moeten laten slapen. Hij kon niet meer, maar de manier, waarop het uiteindelijk toch nog te snel is gegaan, de dierenarts overrompelde me, terwijl ik me nog zo had voorgenomen, om me door niets en niemand te laten drijven in deze moeilijke dagen, zal ik mezelf nooit vergeven. Goofy kon niet meer, dat was wel zeker. Goofy, die, tot hij zijn laatste adem uitblies, nog zo doorzette in alles, die gewoon weer verder liep, nadat ik hem uit de sloot had gevist, die het leven al had opgegeven toen hij in het asiel kwam, zijn ogen waren al gebroken, is zestien jaar geworden. Hij was een fijne hond, ik mis hem nog steeds.
"Waar bemoei je je mee, friese boerelul!" riep de hollander, die door het lint ging, de ijsmeester toe, die hem waarschuwde, omdat het ijs achter het lint maar 4 cm dik was en de vaart wel vijf meter diep. Hij schaatste gewoon verder, onder het rood/witte lint met het grote waarschuwingsbord door. Hij had het geluk, dat de ijsmeester toevallig net boven op de kade stond, want anders was hij de lul geweest, zoiets laten we ons namelijk gewoonlijk geen twee keer zeggen. Hij zou een tweede keer wel uitkijken. We zijn wel goed maar niet gek. Maar gelukkig stond de ijsmeester er, vooral letterlijk, boven.
We beschouwen hem maar als een incident, een uitwas. De meeste bezoekers, die Fryslân toch aandeden deze week, waren sociale gezellige amicale gasten. En zo werd het, ook zonder officiële elfstedentocht, toch nog gezellig.
Er is niets dat moeilijker is
dan de dingen te wensen en
te aanvaarden zoals ze zijn
Wij vragen allemaal "waarom"
Het antwoord verstilt
daar er geen antwoord is
Hub, een lieve puntvriend, ging gisteren van ons heen.
Jij voelt niet meer de pijn van 't scheiden
Jij ziet niet meer de tranen van 't verdriet,
een schrale troost, de achterblijvers lijden,
maar jij voelt nu die pijn gelukkig niet. Rust zacht Hub.
"Hij laat een beetje van zichzelf achter in ieder uur en elke plaats."
Yvonne, jij en jullie kinderen héél veel sterkte gewenst!
Van een neutrino minder dan miljardste deel
gebakerd in een pak van mensenwoorden,
wat geeft verslindt wat gaf, hoe zo een mond te veel,
als we ook zachte zang en melodie van liefde hoorden.
Een lichtpriem op de kim, we noemen het “begin” Het eerste woord, een nog onvoltooide zin,
een inzicht dat verdooft, verblindt,
dat je verwart, door jou aanvaard – met tegenzin
het is zo klein, zo teer, het woord dat verbindt.
Er staat wat er staat, begin van een refrein
rijmen is niet mijn ding en bezorgt mij hoofdpijn.
Waarom reageerde ik zo volmondig met “ja, ik doe mee”
leuk het tweede feuilleton, een mooi proefkonijn.
Gelukkig is het nog lang geen tijd voor het resume.
Dus mag het stokje over naar een andere dichter. Men spreekt van een nieuw jaar, maar ik voel me niets lichter
tussen stapels kranten, tassen, flessen en dozen.
Een beetje bang kijk ik naar de rommel van het verleden: wat ligt er
in het verschiet aan doorns en aan rozen…
Plots denk ik, weet je wat? Een wandeling naar de glasbak is een prima start.
Edoch, ik raak door al deze elegante flessenwerperij niet al te zeer verstard
en beschrijf na gedane zaken het menselijk leed op dit uur van de waarheid.
In Tolbert luidt men reeds de noodklok, met niet te verhullen smart
ziet de mensheid toe hoe het wassende water zich van de moegestreden kering bevrijdt.
Aan de rand van de woeste kolk weerklinkt de holle muziek van vluchtig vermaak.
het nieuwe jaar zoekt een eigen geluid, heeft last van de nasmaak
beukt tegen monden die klagen en treuren
mensen vieren waterig feest, spreken in grootspraak
moe van het nieuws en wat er staat te gebeuren
maar één man(vrouw) is moedig, trotseert de berichten van storm en zwaar
in golven of juist dat kwetsbaar kind van nu, met fijngevoelige snaar
en zullen zij een kleurrijk wereldtapijt naar harmonie kunnen weven
levens vormen in de zon, dat puntig licht met groots en weids gebaar
een roos en eigenheid laat groeien, bloeien om weer door te geven
liefde, daadkracht en bescheidenheid; voor nieuwetijds toveren nog onvoltooid
gaat het verrukkelijk geleidelijk gebeuren, als een heuvel die naar boven glooit.
Bij een enkeling begint het, en dan nog één, en dan nog één en dan nog één.
Wachten op de ander, een besluit, het wonder, dat is kostbare tijd vergooid.
Nieuwe jaren beginnen in jezelf, bij elke ademtocht, en dat bij iedereen.
Weg met oud en weg met fout, het schijnsel kan nu eindelijk komen.
Dat verbetering vooral ook bij jezelf begint, in aanmerking genomen.
Het mens heeft van nature lief, het paart en het bevalt
De kleur bepaalt het mens zijn niet, het zijn de chromosomen
Het is zijn nageslacht, waarvoor de oudere nu weer zijn vuisten balt
't geeft kracht, onsterf'lijkheid, dat nu nog kirt, maar straks zijn eigen woorden vindt
ontsnapt aan taal, surfend op het kleinste deeltje, sneller dan het licht geprint
in met pijn doorvlochten rijm, dansend door het schervend glas vol van goede zeden
werd hij nieuw geboren, met de onschuld van een schoongewassen kind
dat verdronk in druppels nieuws, gevallen op de plaat van hier en heden
alwaar de oude ouroboros zich laat bijten, in de staart van zijn verleden.
Een vangmachine/zuiger, deze machine transporteert de 'dieren' naar de
daarvoor bestemde kratten.
Jezus en toen was het kerst.
Dit is één van de vele stallen, die inmiddels alweer helemaal leeg en
schoon zijn gemaakt.
Waarschuwing.
Deze filmpjes bestaan helemaal uit schokkende beelden.Klik deze filmpjes niet aan, als je niet tegen dierenleed kunt. Maar sluit je ogen er niet voor. Want helaas, dan is het er nog steeds.
Het gaat hier in deze gevallen respectievelijk om varkensvlees, kreeft, ganzen en eendenlever (foie gras) en kippen en kalkoenen.
. De Sionsberg in Dokkum. Mijn kinderen zijn er allemaal geboren, ik heb er twee zware operaties ondergaan, ik ken het ziekenhuis van binnen als mijn broekzak. Het is er zo gemoedelijk.
Zaterdagmiddag j.l. stond Dokkum op de kop. Want de directie van de Sionsberg wil een groot aantal afdelingen sluiten, waaronder de eerste hulp. Het is een idee van "de Friesland", zorgverzekeraar, en het begin van het eind voor ons ziekenhuis. En kom niet aan ons ziekenhuis. Om de stugge 'NoordOost Friezen' massaal op de been te krijgen, heb je een elfstedentocht nodig.... of een dreiging van sluiting van de Sionsberg. De Sionsberg is van hen. In 1947 is het ziekenhuis gebouwd met het geld van grote acties van de regionale bevolking. Het ziekenhuis staat dicht bij de mensen. Er is enige jaren geleden (2004) nog geld opgehaald met acties onder verschillende bedrijven en bewoners in de regio voor een nieuw duur medisch apparaat. En dat heeft de aanschaf van die nieuwe MRSI Scan toen mogelijk gemaakt.
De regionale middenstanders komen er regelmatig fruit of i.d. voor de patienten brengen. Zo brengen ze voor de kerst ook vaak aardigheidjes voor alle patienten.
En nu wil men ons ziekenhuis gedeeltelijk sluiten en er een soort ambulance-standplaats van maken.
En daarom kwam de bevolking, die verder nergens zo snel warm voor loopt, zo massaal op de been. Ruim vierduizend mensen liepen mee en er werden zo'n 22.000 petities getekend. Ze kunnen niet meer om ons heen. De Sionsberg moet blijven. En mochten ze geen gehoor geven aan onze 'wens', dan roep ik ook iedereen op, om van de Friese zorgverzekeraar over te stappen naar een zorgverzekeraar, die ons wel die goeie zorg hier wil verzekeren.
4000 mensen.. in Dokkum...
en de hele nieuwsvoorziening in de rest van Nederland gaat er totaal aan voorbij. Niet te filmen.
Helaas is deze grote demonstratie niet doorgedrongen tot de media in de rest van Nederland, zoals de meeste grote gebeurtenissen niet over de friese grenzen heen, doordringen tot in de rest van Nederland. Alsof ze daar zelf Friesland al hebben afgescheiden van Nederland. Maar we komen ook naar Den Haag hoor, als het moet. Hou je maar vast, Schippers. Want de Sionsberg is van ons.
Omdat het nu ook weer even moeilijk was, om de hele familie bij elkaar te krijgen voor het trekken van de lootjes voor sinterklaas, kwam de mama van Ate op het idee, om het dit jaar eens online te doen.
En wat is dat leuk en handig. Trok er altijd wel iemand zichzelf, zodat je alle lootjes tig keer weer moest inleveren en opnieuw moest trekken, dat kan met dit systeem niet gebeuren. Bovendien kun je ten alle tijde je verlanglijstje aanpassen, alle andere verlanglijstjes lezen en over andere en jouw lijstje o.i.a. (of iets anders) anoniem over en weer vragen stellen .En de hele groep anoniem een berichtje sturen. het is echt een prachtig systeem en werkt perfect.
eeh...stomen, ik rook niet meer, ik stoom.
, toen de kinderen nog klein waren. En dan rook je ook meteen een stuk minder, dat scheelde toen al gouw een half pakje per dag. Toen één van de kinderen, en vrienden van de kinderen, zelf begonnen te roken, deed ik weer gezellig mee in de kamer. Voor de computer ging er dan ook zomaar een pakje, van nu tegen de zes euro, doorheen. 
Niet te filmen.
Verzamelen op de parkeerplaats voor de Sionsberg.
